Burak

ama cevşenü’l-kebir şiirinin son dizelerini okuyunca birden bu bilgi kafamda yandı.

“bana beni kötülüklerden korusun diye verdiğin cevşenü’l kebir’i duvara astım.
ölüm siyah taşlı gümüş yüzük.
bu mektup, rutubetli selemlarla dolu.”

aynı süreçte üç yıl bodrum katında yaşadığını da okumuştum.